PROGRAM PRACY Z DZIEĆMI  W MŁODSZYM  WIEKU  SZKOLNYM  Z  ZESPOŁEM  NADPOBUDLIWOŚCI  PSYCHRUCHOWEJ-ADHD  Z PRZEWAGĄ  ZABURZEŃ  KONCENTRACJI UWAGI,  W RAMACH ZAJĘĆ   TERAPII  PEDAGOGICZNEJ.

 

 

WPROWADZENIE

 

 Nadpobudliwymi  psychoruchowo  nazywamy, takie dzieci, których zachowanie charakteryzuje się nadmierną w porównaniu z rówieśnikami  ruchliwością, wzmożoną  wrażliwością emocjonalną, impulsywnością oraz zmiennością działań, zainteresowań, wynikająca z  trudności  w skupieniu uwagi. Wyodrębnia się trzy  podtypy ADHD  :  typ z przewagą  zaburzeń  koncentracji uwagi,  typ z przewagą nadpobudliwości psychoruchowej, typ mieszany, gdzie występują zarówno nasilone objawy niepokoju ruchowego oraz zaburzenia koncentracji uwagi Z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej często współwystępują specyficzne trudności w uzyskiwaniu umiejętności  szkolnych  takie  jak  dysleksja, dysgrafia i dyskalkulia, co dodatkowo pogarsza sytuację szkolną dziecka. Dzieci nadpobudliwe z przewagą  zaburzeń  koncentracji  uwagi  odbierane są  przez nauczycieli jako mało zdolne, nie wdrożone do nauki szkolnej, nie radzące sobie z nauką szkolną. Nie potrafią  skupić się  na zadaniu, wykonują na lekcjach mnóstwo czynności nie związanych  z poleceniami nauczyciela. Przygotowanie do zajęć szkolnych, rozpakowanie plecaka, wyjęcie przyborów szkolnych, zeszytów zajmuje im  bardzo dużo czasu. Podczas wykonywania  zadań popełniają mnóstwo błędów, mylą znaki działań  arytmetycznych, źle przepisują  litery, cyfry, nie potrafią  poprawnie przeczytać  poleceń. Z tego powodu łatwo się  denerwują, wpadają  w gniew i są  przyczyną  konfliktów klasowych.

 

Nadpobudliwość psychoruchową cechuje:

- niespokojne ruchy rąk i nóg

-niemożność  usiedzenia na miejscu

-bieganie, wspinanie się w sytuacjach, gdy zachowanie takie jest nieoczekiwane

-trudność w angażowaniu się w zabawy i zajęcia wymagające podporządkowania się

-wielomówność, przerywanie wypowiedzi

-niezgrabność  ruchów

-zaburzona koordynacja wzrokowo-ruchowo-słuchowa

-zaburzenia językowe

-impulsywność

 

Ponadto zaburzenia objawiają się  w sferze koncentracji uwagi i obejmują:

-zaburzenia  pamięci

-brak dbałości o szczegóły, dokonywanie nierozważnych błędów w pracach szkolnych

-trudności koncentracji uwagi w rozwiązywaniu zadań

-dziecko sprawia wrażenie, że nie słucha, co się  do niego mówi

-nie zwraca uwagi na instrukcje, nie kończy zadań szkolnych i innych  czynności

-miewa trudności w organizowaniu sobie pracy

-unika lub odmawia angażowania się w zadania wymagające dłuższego wysiłku umysłowego

-gubi rzeczy/ przybory szkolne, zabawki/

-łatwo odwraca uwagę pod wpływem bodźców zewnętrznych

- często zapomina o swoich obowiązkach

 

W pracy z dzieckiem  nadpobudliwym zwracamy uwagę na następujące   zasady:

dostosowanie tempa pracy do możliwości i wydolności dziecka

chwalenie  dziecka za  najmniejsze osiągnięcie

polecenia muszą być wyrażane jasno i pojedynczo

skupiamy uwagę dziecka na jednej czynności

pomagamy dziecku, gdy uważa, że nie może  przekroczyć danej trudności

pamiętamy o mocnych stronach dziecka

uczymy przestrzegać ustalonego planu zajęć

postępuj w myśl  zasady   “ pomyśl-działaj”

 

 

 CELE  PROGRAMU

 

Głównym  celem  programu jest  zwiększenie zdolności dziecka  do wewnętrznej kontroli i hamowania.

 

Cele etapowe-operacyjne  to:

- wyciszenie

-relaksacja

-dotlenienie  organizmu

-wyrównanie zaburzonych funkcji

-zwiększenie poczucia własnej wartości

-nabywanie umiejętności  komunikowania się z innymi ludźmi

 

Procedury osiągania celów:

Realizacja programu uwzględnia podstawowe zasady pedagogiczne:

-odkrywanie i docenianie każdego sukcesu dziecka

-stosowanie zadań dostosowanych do możliwości  ucznia

-dostosowanie czasu trwania zajęć do wydolności dziecka

-pełna  akceptacja dziecka

 

BAZA  I  WARUNKI ORGANIZACYJNE

 

Realizacja programu wymaga zapewnienia następujących  warunków:

- rzeczowej  wiedzy nauczycieli  z zakresu realizowanych zagadnień oraz metod i form pracy z dzieckiem nadpobudliwym

-sprzętu komputerowego z oprogramowaniem

-wyposażenia w materiały,  przybory potrzebne do  ćwiczeń

 

METODY I  FORMY   PRACY

Jedną z aktywnych metod pracy z dzieckiem nadpobudliwym jest edukacja poprzez  zabawę i sztukę. Poprzez zabawę i twórczość artystyczną   dzieci wyrażają   swoje uczucia, wyobrażenia. Ekspresja artystyczna i zabawa stwarza sprzyjające warunki dla rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka  oraz wyzwalania sił witalnych i pozytywnego kanalizowania nadmiaru energii. Praca   z dzieckiem nadpobudliwym wymaga od nauczyciela stosowania takich form aktywności jak:

-gry i zabawy dydaktyczne

-gry i zabawy ruchowe

-zajęcia przy komputerze / wykorzystanie komputera do nauki i zabawy/

-działalność plastyczna /  swobodna ekspresja twórcza/

-twórczość literacko-teatralna/ pisanie własnych tekstów, scenki dramowe/

 

ROLA  NAUCZYCIELA W  OSIĄGANIU ZAMIERZONYCH   EFEKTÓW

 

W  procesie terapeutycznym   w pracy   z dzieckiem z ADHD  najważniejszy jest rozwój dziecka, pełna  akceptacja   dziecka  oraz  odpowiednie  kanalizowanie  nadmiernej aktywności.

 Do zadań nauczyciela-terapeuty należy:

- organizowanie działania zmierzającego do pełnego poznania dziecka

-współpraca z lekarzami, psychologami, rodzicami, szkołą masową

-systematyczna  obserwacja dziecka

-wspomaganie  rozwoju emocjonalno-społecznego dziecka

-organizowanie pomocy,  wsparcia i rzeczowego poradnictwa dla rodziców

 

W pracy z dzieckiem nadpobudliwym   nauczyciel  powinien zwracać uwagę na następujące zasady:

- dostosować  tempo pracy do możliwości i wydolności  dziecka

-chwalić dziecko za najmniejsze osiągnięcia

-skupić uwagę dziecka  na jednej czynności

-pomagać dziecku, gdy uważa że nie może przekroczyć  danej trudności

-ustalić dokładny plan zajęć

-polecenia należy wyrażać  jasno i pojedynczo

-uświadomić dziecku zasadę, że uczymy się  na błędach i że  najpierw  myślimy a potem działamy

 

Program  pracy  z dziećmi  z ADHD  obejmuje następujący zestaw  ćwiczeń i  działań:

I. Ćwiczenia  oddechowe i relaksacyjne -( mają  za zadanie wyciszyć dziecko i rozluźnić mięśnie, odprężyć cały organizm, dotlenić  mięśnie.

II. Ćwiczenia   równoważne-koncentrują   uwagę, rozładowują  nadmiar energii .    wyrazem  współdziałania  kory mózgowej,  móżdżku  i jąder podkorowych. Na ich bazie powstają ruchy zabezpieczające  równowagę  ciała, odpowiednie napięcie mięśni szkieletowych, czucie ciała w przestrzeni.

III. Ćwiczenia  rozluźniające mięśnie rąk

IV. Ćwiczenia  orientacji w czasie

V. Ćwiczenia  orientacji w przestrzeni i kształcenia dominacji stron ciała oraz rozpoznawania ich

VI. Wyrównywanie zaburzeń w sferze osobowości, kontaktów społecznych – porozumiewania się z innymi  oraz rozwoju mowy. Umiejętności  porozumiewania  się określają  stosunki między ludźmi i wpływają  na poczucie własnej wartości. Otwarta  komunikacja  wzmacnia relacje między ludźmi. Dzieci z ADHD mają  problemy z kontaktami społecznymi- chęć kierowania grupą, przeszkadzanie w zajęciach, ciągłe prowokowanie  innych powodują, że dzieci te są odtrącane  przez rówieśników, izolowane. W rzeczywistości  dzieci te  pragną  kontaktów społecznych i ciągle poszukują  możliwości  znalezienia  przyjaciół.

VII. Ćwiczenia usprawniające ręce

a) Ćwiczenia  z plasteliną

b) Ćwiczenia  z papierem

c) Ćwiczenia  z kijkami

VIII. Zabawy w słowa-rymowanki, wyliczanki, czarodziejskie literki, słowniczki tematyczne.

IX. Biblioterapia

X. Praca  z komputerem-  ( ćwiczenie percepcji wzrokowej, słuchowej, koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej, spostrzegawczości, pamięci, orientacji w przestrzeni i czasie, ćwiczą  refleks  i zręczność, koncentrację uwagi, wyobraźnię i wrażliwość)

 

 OCENIANIE

 

Ocenianie  jest  integralną częścią procesu terapeutycznego,  ma charakter ciągły, odbywa się  na bieżąco. Nauczyciel-terapeuta chwali dziecko za najmniejszy wysiłek, za okazanie chęci do pracy i za pracę nad   sobą. Nauczyciel prowadzi nieustanną obserwację  ucznia, rozmawia z nim i motywuje do dalszej pracy. Nagradza uśmiechem, pochwałą, gestem oraz wskazuje  co uczeń powinien zmienić, poprawić czy wyeksponować. Przy ocenie nauczyciel  bierze pod uwagę samoocenę ucznia-  wyrażaną na różne sposoby  np. opinie  na temat własnego postępowania, wykonanych prac, określanie samopoczucia, nastroju.

 

EWALUACJA

 

Ewaluacja to zbieranie danych , ich analiza, interpretacja, formułowanie wniosków. Technika, którą posługujemy się przeprowadzając  ewaluację, powinna być dostosowana do klimatu, warunków i sytuacji w jakich przebiega proces terapeutyczny. Dla dokonania oceny programu   posłużą:  wytwory prac dzieci, scenariusze zajęć, ankiety.


 

 

 

Zaplanowane działania

Sposoby   realizacji

Zamierzone  działania

1. Ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne

-Dmuchanie

-przetaczanie piłeczki ping-pongowej po stole do bramek zrobionych z kartonowych pudełek

-zawody-czyje piórko pofrunie dalej ?

-czyja bańka mydlana będzie większa?

-kto za jednym razem zdmuchnie więcej świeczek?

-zabawa raz, dwa, trzy, cztery / na raz dziecko nabiera powietrza, dwa, trzy wstrzymuje wydech, na cztery wypuszcza powietrze z płuc/

-ćwiczenia oddechowe w pozycji leżącej

-kołysanie –ruchy wahadłowe w rytm muzyki

-ruchy naprzemienne rąk  i nóg/  w pozycji stojącej

- leniwe ósemki wg. Dennisona

-Wyciszenie

-rozluźnienie   mięsni

-odprężenie całego organizmu

-dotlenienie mózgu, płuc i mięśni

 

2.Ćwiczenia równoważne.

  wyrazem współdziałania kory mózgowej, móżdżku i jąder podkorowych.

-Przejście po namalowanej linii

-przejście  po  ławeczce

-klęk podparty podnoszenie naprzemienne rąk

-klęk podparty podnoszenie naprzemienne nóg

-klęk podparty podnoszenie naprzemienne  rąk i nóg- lewa ręka, prawa noga, prawa ręka, lewa noga

-stanie naprzemienne na jednej nodze

-podskoki naprzemienne-raz na prawej, raz na lewej nodze

-Koncentrowanie uwagi

-rozładowanie nadmiaru energii

-rozluźnienie napiętych mięśni szkieletowych

-czucie ciała  w przestrzeni

 

 

 

 

3. Ćwiczenia rozluźniające i usprawniające mięśnie rąk

-Mieszanie rękami ryżu, kaszy lub fasoli

-przesypywanie garściami materiałów sypkich

-głaskanie futerka, aksamitki

-paluszki się budzą-kolejne prostowanie palców ze zwiniętej pięści do wierszyka „ A kuku kochany kciuku”

-witanie się paluszków

-chwytanie i puszczanie piłki

-pokazywanie części twarzy raz  prawą, raz lewą  ręką

-układanie  budowli z  klocków

-zamalowywanie arkusza papieru grubym pędzlem ruchami poziomymi

-zamalowywanie kół i innych form kolistych okrężnymi ruchami ręki

-malowanie spirali i kształtów łukowatych po śladzie

-zamalowywanie konturów rysunków o dużym formacie

-równoczesne zwijanie obu dłoni w pięści

-równoczesne unoszenie pięści w górę nad głową

-równoczesne  przesuwanie pięści po blacie stołu w przód  i w   tył

-rozstawianie i łączenie palców rąk jednoczesne i naprzemienne

-ćwiczenia z plasteliną /  lepienie miseczek z  wcześniej utoczonych  kul, lepienie kubków z  wcześniej utoczonych wałków, tworzenie różnych obrazków z utoczonych cienkich wałeczków i spłaszczonych kul/

-ćwiczenia z papierem / marszczenie kartki papieru, tworzenie kuli, origami/

-zgniatanie pomarszczonego papieru, rozprostowywanie kul z papieru, składanie papieru,  rwanie papieru

-nawlekanie korali

-zbieranie drobnych kawałków papieru i wrzucanie ich do pudełka

-ćwiczenia z kijkami / toczenie kijka po stole, unoszenie kijka nad głową, marsz paluszków po kijku, wiatrak-chwyt kijka w połowie długości jedną  wyprostowaną  w łokciu i uniesioną  ponad stół  ręką . Wykonanie dłonią ruchów skręcających na zewnątrz i do wewnątrz.

-obustronne  toczenie  kijków po stole

- wystukiwanie końcami kijków rytmu znanej piosenki, rysowanie prostych figur geometrycznych końcami kijków po blacie stołu.

-Rozluźnienie napiętych mięśni rąk

-usprawnianie ruchów rąk

-usprawnianie funkcji precyzyjnych rąk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4. Zabawy w słowa-rymowanki, wyliczanki, czarodziejskie literki, słowniczki tematyczne

-Elementy metody „ Dobrego startu”

-rozwiązywanie zagadek i rebusów

-rysowanie przy muzyce

-tańce wykonywane w sposób statyczny

-zabawy ruchowe ze śpiewem

-opowieści ruchowe

-interetacje ruchowe muzyki

-gra  na instrumentach perkusyjnych

-Rozluźnienie mięśni

-dotlenienie całego organizmu

-koncentrowanie uwagi

-czucie ciała w przestrzeni

 

 

 

 

5.Biblioterapia

Teatr echa-terapeuta cicho podpowiada  tekst, a dziecko głośno powtarza. Tekst nagrywa się na taśmie magnetofonowej.

-słuchanie krótkich opowiadań, swobodna improwizacja słowna

-Koncentrowanie uwagi

-rozwijanie wyobraźni

-osiąganie pozytywnych przeżyć

-relaksacja całego organizmu

 

6. Praca  z komputerem

-Edukacyjne programy komputerowe / moje pierwsze ABC, Literki-cyferki, Dyslektyk II, Multimedialny świat Juliana  Tuwima, Matematyczne przygody, Matma jest super, Dookoła Polski, Kolory i kształty, Klik uczy czytać, Zagadki Lwa Leona, Zostań małym Picasso, Klik uczy czytać, Ortografia, Poznaję cyferki, Koziołek Matołek idzie do szkoły, Matematyczne przygody/

-Poprawa percepcji wzrokowej, słuchowej, koordynacji wrokowo-ruchowo-słuchowej

-poprawa refleksu i zręczności

-koncentrowanie uwagi

-poprawa orientacji w przestrzeni

 

 

7. Ćwiczenia orientacji w czasie i przestrzeni. Kształcenie  dominacji stron ciała oraz rozpoznawanie ich.

-Rozpoznawanie takich pojęć jak czas, zegar, dzień, noc, tydzień, miesiąc, rok, pory roku

-rozpoznawanie podstawowych struktur rytmicznych przez klaskanie z głośnym liczeniem, klaskanie w rytm wybranej piosenki, słuchanie melodii, wykonywanie spontanicznych ruchów ciałem w rytm muzyki

-rozpoznawanie pojęć: szybko, wolno,

-wystukiwanie rytmu piosenki

-rozpoznawanie pojęć: wielkości, kształtu i ciężaru w otaczającym świecie

-rozpoznawanie ułożenia ciała, pozycji głowy, stron ciała –na sobie i w lustrze oraz nazywania ich

-rozpoznawanie kierunku ruchu w stosunku do siebie i innych oraz ocena odległości np.: przez rzuty piłką

-przyswajanie pojęcia figur geometrycznych i ich rozpoznawanie

-budowanie w przestrzeni wieży, mostów  i innych konstrukcji z klocków, organizowanie zabaw manipulacyjnych i konstrukcyjnych przy użyciu klocków typu  „lego”

Dziecko potrafi:

-lepiej koncentrować uwagę

-potrafi wymienić pory roku, wyliczyć dni tygodnia i miesiące

-lepiej orientuje się w przestrzeni

-zna podstawowe figury geometryczne

-potrafi nazwać strony ciała i położenie przedmiotów w przestrzeni i względem siebie

-orientuje się  w czasie

-potrafi odczytać czas z zegara

 

 

 

 

 

 

 

 

8. Wyrównywanie  zaburzeń w sferze osobowości, kontaktów społecznych

-Łączenie ćwiczeń ruchowych z mową

-naśladowanie głosów zwierząt i ludzi

-odtwarzanie i rysowanie liter i liczb z układanek

-wypowiedzi graficzne-rysunek człowieka i figur geometrycznych

-rozpoznawanie i rysowanie pojęć: rzeczy, roślin, zwierząt i ludzi z otoczenia

-zabawy i gry w małej grupie / wdrażanie do przestrzegania reguł i zasad obowiązujących podczas zabaw i gier/

Dziecko potrafi:

-współpracować z grupą

-podejmuje kontakty społeczne

-potrafi komunikować swoje potrzeby

-potrafi dostosować się do reguł i zasad obowiązujących podczas gier i zabaw

 

 

 

 


 

Wnioski,  sprawozdanie z realizacji programu  pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo.

 

Zajęcia  z dziećmi z ADHD  prowadzę  w ramach zajęć terapii  pedagogicznej w małych 2-4 osobowych  grupkach. Dziecko nadpobudliwe nie słyszy około 50% tego co się do niego mówi i zapamiętuje 50 % tego co usłyszało. Nie  przewiduje  konsekwencji zjawisk. Praca w małej grupie daje lepsze efekty.

Zajęcia trwają  10-15 minut, ponieważ dzieci z zaburzeniami uwagi mogą pracować krótko.

Ćwiczenia ruchowe rozładowują nadruchliwość uczniów, ale również pozwalają korygować zaburzone funkcje. Pozwalają odnieść dziecku upragniony sukces i uzyskać pochwałę od prowadzącego oraz uznanie grupy, a wszystko to w warunkach zabawy.

W pracy z dzieckiem z ADHD należy bardzo uważać, aby zajęcia kompensacyjne nie stały się dodatkowym źródłem stresu  i kolejnych porażek,  metody stosowane w pracy  z tymi dziećmi powinny być zaadaptowane do ich sposobu reagowania i możliwości skupienia  uwagi.

Różnorodność zastosowanych ćwiczeń chroni dziecko przed zmęczeniem lub znużeniem oraz zapewnia bogate doświadczenia. Zastosowana terapia polega na stwarzaniu dziecku warunków do samorealizacji przez bliskie i dostępne jego naturze formy aktywności, umożliwiające zmniejszenie napięć psychofizycznych, odprężenie, radość, wyzwolenie i rozładowanie zablokowanych energii. Zajęcia w wielu przypadkach uczą czerpania satysfakcji ze współdziałania w grupie.

Szczególnie melodyczno-rytmiczne formy ruchu aktywizują emocje, rozwiązują psychofizyczne napięcia i ułatwiają integracje w grupie. Wybitnie uspokajająco działa kołysanie się  w takt muzyki w trójmiarze. W czasie słuchania  muzyki   obniża  się  podwyższone  napięcie  mięśniowe poprawia  nastrój psychiczny.                Uczniowie  bardzo chętnie pracują  na komputerze. Trudne ćwiczenia z ortografii  czy matematyki  stają  się  atrakcyjne wtedy gdy dzieci korzystają z edukacyjnych programów komputerowych. Zajęcia z komputerem ćwiczą percepcję wzrokową, słuchową, koordynację  wzrokowo-ruchowo-słuchową, spostrzegawczość, pamięć, orientację w przestrzeni i czasie. Dodatkowo  ćwiczą uwagę i refleks.

 

 

ANKIETA  DLA   UCZNIA

Przeczytaj pytania. Podkreśl odpowiedź  tak  lub  nie.

 

 

1.  Chętnie biorę   udział w  zajęciach terapeutycznych                    

 

TAK          NIE

 

 

2. Chętnie biorę   udział   w   zajęciach komputerowych                     

 

TAK          NIE    

 

 

3. Lubię  zajęcia   plastyczne                                                                    

 

TAK        NIE

 

 

4.  Lubię   zabawy i gry z kolegami                                                          

 

 

TAK          NIE      

 

 

5. Lubię  bawić  się   w teatr                                                                           

 

TAK         NIE

 

 

6. Chętnie   wykonuję    polecenia nauczyciela                                               

 

TAK         NIE

 

 

 

 

 

ANKIETA  DLA   RODZICÓW

 

 

 

Podkreśl odpowiedź, z którą się  zgadzasz i którą   wybierasz

 

 

1. Czy dziecko wypełnia swoje obowiązki  ?             TAK                 NIE

 

 

2.  Czy potrafi powiedzieć  co ma zadane     ?              TAK                NIE

 

 

3. Czy  próbuje   skupić   się  na zadaniu  ?                    TAK               NIE

 

 

4. Czy są   Państwo zadowoleni  z udziału dziecka  w zajęciach terapeutycznych?      TAK        NIE

 

 

5.  Czy dostrzegają   Państwo efekty działań  terapeutycznych?      

 

TAK         NIE

 

 

6. Czy widzą  Państwo potrzebę  systematycznej współpracy   z terapeutą ?      

 

TAK        NIE

 

 

Kwestionariusz  rozmowy z dzieckiem

 

 

 

1. Czy lubisz uczestniczyć w zajęciach ?

 

 

2. Czy podoba ci się   w naszej szkole?

 

 

3. Co Ci się 

 podoba  w naszej szkole?

 

 

4. Czy lubisz swoich kolegów?

 

 

5. Czy   są w szkole i na oddziale osoby, które lubisz?   Kto to jest? /  lekarz, pielegniarka, psycholog, nauczyciel, terapeuta, logopeda/

 

 

6.Czy  znalazłeś  w szkole   przyjaciela, czy z kimś  się  zaprzyjaźniłeś?

 

 

7. Czy lubisz rozmawiać  z kolegami?

Z osobami  dorosłymi ?

 

 

8. Czy chętnie rozmawiasz  z rodzicami?

 

 

9. Czy rodzice pomagają   Ci w odrabianiu lekcji?

 

 

10. Czy oglądasz filmy  po dzienniku telewizyjnym?

 

 

Pytania kwestionariusza  służą  do zbierania informacji o dziecku, podczas   osobistego kontaktu   z nim, gdy  wyraża  ono  ochotę na taką  rozmowę.

 

 

SCENARIUSZ   ZAJĘĆ

 

Temat:  Zabawy    na wesoło”

 

Cele operacyjne:

Uczeń:

-potrafi współdziałać w grupie

-słucha poleceń nauczyciela

-rozpoznaje proste figury geometryczne

-przestrzega  zasad  i  reguł  podczas  zabaw w grupie

Cele terapeutyczne:

-wyciszenie

-relaksacja

-koncentrowanie uwagi

Metody: słowne, praktycznego działania

Formy pracy: praca indywidualna, praca w grupie

Pomoce:  kasety z muzyką relaksacyjną, szablony figur geometrycznych, kredki, kartki, klej, nożyczki, piłki ,ławeczki  gimnastyczne.

 

Przebieg zajęć:

1. Powitanie grupy, przedstawiamy się-przypominamy sobie swoje imiona. Witanie się  paluszków.

2. Ćwiczenia oddechowe  przy spokojnej muzyce-leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia-wydech, ręce wyprostowane za głową -  wydech

3. Marsz na palcach po okręgu  przy muzyce. Zmiana kierunku-/zwroty w lewo, w prawo/

4. Przejście  po namalowanej linii

5. Przejście po ławeczce

6. Kołysanka-ruchy wahadłowe przy muzyce.

7. Zabawa - “ Głuchy telefon”

8.  Rzucanie piłki-chwytanie piłki

9. Praca przy stolikach. Wypełnianie kolorem  szablonów figur geometrycznych.Kwadrat, koło, trójkąt, prostokąt. Nazywanie i rozróżnianie figur geometrycznych. Podpisywanie naklejonych szblonów figur geometrycznych. Głosne odczytywanie podpisów.

10. Zabawa-”  Berek” -przypomnienie zasad / nie popychamy się, poruszamy sie po wytyczonym kole, nie krzyczymy/.

11. Ćwiczenia  relaksacyjne- siad w kręgu, zamknięte oczy, ruchy wahadłowe w rytm muzyki.

 12. Pożegnanie. Paluszki się żegnają.  Samoocena uczniów. Ocena dokonana  przez  nauczyciela

  

LITERATURA

 

1. Elkonin Borysowicz D.: Psychologia zabawy, WSiP, Warszawa  1984.

2. Faber A. Mazlish.: Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby do  nas mówiły.Media Rodzina of  Poznań, Inc., Poznań 1993

3. Komender J.: Zespół  nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, Medipress 1977.

4. Meyer-giltza E.: Kiedy Pani złość przychodzi z wizytą, Jedność, Kilce 2001.

5. Namysłowska I.: Psychiatria dzieci i młodzieży (w:)  Bilikiewicz A.: Psychiatria, PZWL, Warszawa 1998.

6. Nartowska H.:  Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo. Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1972.

7. Sarfontein G.: Twoje nadpobudliwe dziecko; Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.

8.  Schwabe Ch.: Leczenie muzyką chrych z nerwicami i zaburzeniami czynnościowymi; PZWL, Warszawa 1972.

9. Way B.:  Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży, WSiP, Warszawa 1995.

 

Program opracowała: Grażyna Majewska-Rajca-  dyrektor Zespołu Szkół  Nr 13